Wilt u mee?

Wilt u mee naar de invoer?
Deze vraag krijgen nabestaanden meestal wanneer zij hun dierbare willen laten cremeren.
Het klinkt erg technisch en roept naar mijn mening niet de juiste beelden op.
Vaak reageren nabestaanden enigszins angstig en kijken er enorm tegenop. Meestal durven ze niet.
Want wat zie je als je je dierbare laat cremeren? Zie je dan ook vuur?
Ik denk dat als dat zo zou zijn, dit veel te confronterend en zelfs traumatisch is voor de nabestaanden. Dit komt niet ten goede aan een waardig afscheid.

Als uitvaartbegeleider doe je er alles aan om het afscheid juist respectvol en waardig te laten verlopen. Zo kunnen mensen een goed begin maken het verlies van hun dierbare een plek in hun leven te geven.
Ik vertel nabestaanden dat de mogelijkheid bestaat mee te gaan naar de ovenruimte.
Meestal is het antwoord “nee, dat hoeft voor mij niet” en dat is één van de redenen waarom ik nabestaanden adviseer 1 of 2 dagen vòòr de plechtigheid kennis te maken met een medewerker van het crematorium.  Zo kunnen de nabestaanden zich alvast een beetje voorbereiden op wat hen te wachten staat op de dag van de uitvaart.

Mijn ervaring met een “invoer” wil ik graag met u delen. Liever noem ik het “begeleiden naar de laatste ruimte” zoals je een begrafenis “begeleiden naar de laatste rustplek” kunt noemen.

In een gezin dat ik mocht begeleiden was de echtgenoot, vader overleden na een korte ziekte.
Het was een hecht gezin waarbij de kinderen al de volwassen leeftijd hadden bereikt, maar nog bij hun ouders wonen. Ze vormden een mooie eenheid en mede daardoor was het overlijden van deze man heel ingrijpend. Er werd gekozen voor crematie, omdat de overledene dit zelf zo had gewild.
De echtgenote en kinderen zijn 2 dagen voor de plechtigheid naar het crematorium toegegaan, om alvast te ervaren hoe de muziek zou klinken en de foto’s op het scherm zouden staan.
Ook was er de gelegenheid een kijkje te nemen in de ovenruimte.
Het crematorium waar het hier om gaat neemt daar uitgebreid de tijd voor en wil nabestaanden bijzonder afscheid laten nemen.

Tijdens de kennismaking werden de echtgenote en kinderen meegenomen in het afscheid nemen en hoe de overledene van de aula naar de ovenruimte wordt gebracht.
De medewerker van het crematorium zag ook de éénheid die het gezin vormde. Ze zag de waarde van het tot het einde toe samen kunnen zijn met hun dierbare.
Door stap voor stap uit te leggen wat er gebeurt, hebben de echtgenote en hun kinderen uiteindelijk besloten wél hun geliefde zelf te begeleiden naar de invoer. En dat was goed.

Het is een heel verdrietig zwaar moment, dat definitief afscheid nemen.
Meegaan naar de laatste ruimte bleek voor deze familie niet iets om bang voor te zijn.
Zij hebben tot het laatste toe hun geliefde kunnen begeleiden.
En dat maakt een afscheid bijzonder en waardig.

Vorig bericht
Feanster Uitvaartbeurs 12 mei 2018

Gerelateerde berichten

No results found

1 reactie. Reactie plaatsen

Dag Gretha, goed dat je hier aandacht aan besteed. Hoe meer uitvaarten ik heb gefotografeerd, hoe meer ik het gevoel (althans bij mezelf) krijg als de familie niet meegaat met het laatste stukje, dat er iets ontbreekt. Uit eigen ervaring, is nu 17 jaar geleden, ben ik ook niet mee geweest. Maar met wat ik nu weet en ook hoe men daar de familie in begeleidt, had ik het nu wel gedaan.

Menu